Co to są "daddy issues" i jak można je rozpoznać? Część 1

Zaktualizowano: 14 lis

Kobiety z "daddy issues" nie mają specyficznych objawów, ale wykazują

określone, charakterystyczne zachowania.


Wyrażenie „daddy issues” nie ma konkretnej definicji ani kryteriów diagnostycznych.

Termin ten oznacza, że pewne rodzaje relacji ojciec-córka mają negatywny wpływ na sposób, w jaki kobieta buduje relacje z mężczyznami, zwłaszcza tymi, z którymi jest romantycznie związana.

Jest on również swego rodzaju stygmatyzacją, która może obwiniać kobiety za niepowodzenia w związkach (ale o tym w części 2).

Dziesiątki lat badań, które omawia w swojej książce: „Improving Father-Daughter Relationships.A Guide for Women and Their Dads” profesor Linda Nielsen (uznany na arenie międzynarodowej ekspert w zakresie relacji ojciec-córka), pokazują, że kobiety, których ojcowie byli fizycznie lub emocjonalnie nieobecni lub nie angażujący się w ich życie, budują bardziej problematyczne związki i małżeństwa niż kobiety, których ojciec włączał się w aktywne wychowywanie.


Jak to mogło wyglądać w dzieciństwie/w wieku dojrzewania?


#1

Po pierwsze i najważniejsze, być może rzadko czułaś się kochana, akceptowana lub szanowana przez swojego tatę, kiedy dorastałaś - lub nawet teraz w życiu dorosłym.

#2

Po drugie, nawet jeśli czułaś się kochana, miałaś wrażenie, że musisz być doskonała lub prawie doskonała, aby zasłużyć na jego miłość. Rzeczywiście, poświęcał ci o wiele więcej uwagi, gdy byłaś "zwycięzcą" lub "najlepszą” w czymkolwiek, co robiłaś. Przeciętność była nie do przyjęcia, dlatego często czułaś i może nadal czujesz, że nie jesteś "wystarczająco dobra" w jego oczach - a co gorsza obecnie również w swoich.

#3

Po trzecie, kiedy popełniałaś błędy lub poniosłaś sromotną porażkę, on często reagował tak, że czułaś się niekochana lub nie warta kochania. Tata wydawał się zawstydzony lub zażenowany tobą za to, że jesteś „niedoskonała”. Brał twoje błędy i wady jako cios dla swojej samooceny lub swojego publicznego wizerunku.

#4

Po czwarte, rzadko pozwalano ci wyrażać złość na ojca - lub otwarcie i wygodnie spierać się z nim, nie zgadzać się z nim, przeciwstawiać mu się, z szacunkiem, ale stanowczo i wyrażać własne opinie i uczucia.

#5

I po piąte, twój tata przekazał ci, że obowiązkiem mężczyzny jest uczynienie kobiety, którą kocha, szczęśliwą i zadowoloną z życia. Jest tam gdzieś dla ciebie Książę z bajki - mężczyzna idealny, który uratuje cię od twoich życiowych problemów i naprawi to, co czyni cię nieszczęśliwą.



Jakie zachowania w życiu dorosłym są charakterystyczne dla „Daddy issues”?

  • Trudności z zaufaniem mężczyznom

  • Podejrzliwość i nadmiernie okazywanie zazdrości

  • Nieustanne testowanie miłości partnera

  • Nadmierna potrzeba uwagi i potwierdzenia

  • Nie wiesz, jak pracować nad problemami w związku lub jak skutecznie wyrażać złość

  • Oczekujesz, że mężczyzna będzie tworzył dla ciebie szczęście i dbał o ciebie finansowo jak ojciec

  • Często tworzysz "dramaty". Wszystko jest wielką sprawą, kryzysem, dramatem. Masz trudność z oddzieleniem małych nieistotnych sytuacji czy spraw związanych z relacjami od tych naprawdę ważnych.

  • Czujesz się niepewna siebie: ciągle dążysz do tego, by czuć się lepiej we własnej skórze

  • Obserwujesz u siebie problemy lękowe związane z porzuceniem (Rzucę cię, zanim ty mnie rzucisz)

  • Wybierasz emocjonalnie niedostępnych mężczyzn

  • Nadmiernie skupiasz się na zdobywaniu uwagi innych mężczyzn (nadmierny flirt)

  • Nie potrafisz zaangażować się w związek lub angażujesz się zbyt szybko

  • Przyjmujesz i wierzysz w wiele negatywnych założeń na temat mężczyzn

  • Używasz seksu, aby zwrócić na siebie uwagę i potwierdzić swoją wartość

Brzmi znajomo?

Im więcej z tych problemów u siebie obserwujesz, tym bardziej prawdopodobne jest, że twój związek z ojcem nie był wspierający, komunikatywny lub zapewniający akceptację i poczucie bezpieczeństwa.

Więcej informacji na ten temat i sposoby jak możesz sobie pomóc, znajdziesz w następnym poście.





Pamiętaj:

Ten tekst jest przeznaczony wyłącznie do celów informacyjnych i psychoedukacyjnych.

Nie może zastąpić terapii, psychologicznej porady, diagnozy lub leczenia.





508 wyświetleń0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie